NL |  FR |  EN
Pers |  Nieuwsbrief |  Campagne |  Bedankt |  Contact
Error showing flash-object.

Historisch 

Het begon bij Adam en Eva in het Aards Paradijs met een appel. Appels en peren werden al 10.000 v. Chr. in Europa in het wild verzameld. Ze werden  in het Nabije Oosten al geteeld in 4000 v. Chr. De appelaar is de eerste boom die door de mens gecultiveerd werd. Ten tijde van de Oude Grieken en de Romeinen tussen de achtste eeuw v. Chr. en de vijfde eeuw na Chr. was er een florerende fruitteelt. Waarschijnlijk zijn appels en peren langs de oude zijderoute verspreid, omdat ook het genencentrum van de appel in de omgeving van deze route ligt. In Centraal-Azië komen meer dan 25 wilde appel- en perensoorten voor, waarmee de gekweekte appels en peren zich in de loop der eeuwen hebben gekruist. Geselecteerde rassen werden later in stand gehouden door de door de Chinezen ontdekte techniek van enting. Al in prehistorische nederzettingen zijn resten van fruit gevonden. Onze vermoedelijke verre voorvaderen in Zuid- West-Azië verzamelden hazelnoten, kersen, wilde appels en pruimen, rozenbottels,bramen en aalbessen, die ‘in het wild’ voorkwamen. In de bronstijd werden bosbessen en aardbeien al door mensen geplukt en gegeten. Het houtige kleinfruit zoals frambozen, bramen, rode bessen enz. vonden ze op open plaatsen in het bos en langs bosranden en zijn al sinds de vroegste tijden in gebruik als voedsel.

Bij de Romeinen was fruit een belangrijk consumptieartikel, er werden fruitaanplantingen aangelegd en men kende de kunst van het enten. Als gevolg van de veroveringstochten van de Romeinen, kwamen onder meer zure kersen, abrikozen, peren,appels, kersen, citroenen, walnoten, komkommers en perziken uit Azië naar Europa. Met hun komst werden de Lage Landen – met het oog op de voeding van het leger– interessant als teeltgebied. In de middeleeuwen vond fruitteelt plaats in de tuinen van kloosters en burchten, maar verder kon men weinig vinden. Vanaf de 14e eeuw werden aardbeiplanten vanuit het wild in tuinen aangeplant. De aardbei zoals wij die kennen is ongeveer 200 jaar oud.

In de loop van de 17de en 18de eeuw gaat men de fruitteelt meer wetenschappelijk beoefenen en er worden nieuwe rassen gekweekt. In de 19e eeuw breidde de fruitteelt zich uit, men plantte fruitbomen rondom boerderijen, waardoor de boerenboomgaarden ontstonden. Langzaam maar zeker begon het fruit telen omvangrijker te worden, al bleef het een bijzaak op een gemengd bedrijf. Omstreeks de 2de wereldoorlog werd fruitteelt een actueel cultuurgewas. Was het voor de oorlog maar een bijzaak b.v. een hoekje bij huis, thans is dit zodanig gewijzigd dat de teelt van fruit zich vrijwel geheel afspeelt op gespecialiseerde bedrijven.